Προσβασιμότητα (η περιπέτεια ενός καροτσάτου)
Όποιος έχει δοκιμάσει να κυκλοφορήσει καροτσάτος μέσα στην Αθήνα μπορεί να καταλάβει ότι δεν φταίνε μόνο τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα και μηχανάκια... Οι ράμπες στα πεζοδρόμια υπάρχουν απλά και μόνο για να λένε ότι υπάρχουν.... Υπάρχουν ράμπες που ούτε πεζός δεν μπορεί να τις ανέβει λόγω της κλίσης τους .. ειδικά αν αυτές είναι πάνω σε καμιά ανηφόρα που εκτός του ότι είναι πιο απότομες και από πεζοδρόμιο έχουν και μια επιπλέον πλάγια κλίση που καθιστούν την τούμπα αναπόφευκτη.. Τις περισσότερες ράμπες δεν μπορεί να τις ανέβει κάποιος μόνος του και όταν με τα πολλά τα καταφέρει μόλις κάνει 15 μέτρα θα ανακαλύψει το υπέροχο δέντρο που έχει ένα παρτέρι 60Χ60 πόντους ενώ το πεζοδρόμιο είναι 70... Οπότε μένουν 10 ολόκληροι πόντοι για να χωρέσει το καρότσι.....! Και πες ότι τα καταφέρνεις και με λίγη βοήθεια περνάς ανάμεσα δέντρου και τοίχου και μέσα από το παρτέρι... Σειρά έχει το περίπτερο που έχει μετατραπεί σε εμπορικό κέντρο και έχει αραδιασμένο από περιοδικά μέχρι ψυγεία και διαφόρων ειδών σταντ που πρέπει να σπρώξεις στην άκρη για να χωρέσεις...Αμέσως μετά έρχεσαι αντιμέτωπος με την στάση του λεωφορείου.... Δεν χώρας ούτε από την πίσω μεριά να περάσεις ούτε από την μπροστινή της στάσης.. Τι να κανείς... ; Αν δεν μπορείς να κατεβείς το 15-20 πόντων πεζοδρόμιο, αναγκαστικά γυρνάς πίσω, ξανααντιμετωπιζεις το δέντρο με το παρτέρι, τον περιπτερά που έχει ξανατακτοποιήσει την πραμάτεια του, κατεβαίνεις την ράμπα, αν είσαι τυχερός και δεν έχει παρκάρει κάποιος ώστε να σε αποκλείσει στο πεζοδρόμιο και κινείσαι πλέον με άνεση ....στον λεωφοριοδρομο, όπου ο μόνος κίνδυνος είναι τα λεωφορεία, τα ταξί, τα μηχανάκια και όλοι όσοι κάνουν την απρόσεχτη σφήνα τους για να γλιτώσουν από την κίνηση... Για τις συγκοινωνίες δεν μπορώ να πω κάτι γιατί δεν χρησιμοποιώ, πλην του μετρό που σε σχέση και με άλλες χώρες είναι μακράν το καλύτερο..
... Αλλά από άποψη προσβασιμότητας, αν εξαιρέσεις ένα δύο μεγάλους δρόμους Σταδίου - Πανεπιστημίου παντού υπάρχει πρόβλημα... Και δεν είναι μόνο ότι υπάρχει πρόβλημα... Δεν γίνεται και κάτι για να αντιμετωπιστεί.
απο τον barieras
Εχω παρατηρήσει με έκπληξη ότι σε πολλές επαρχιακές πόλεις η προσβασιμότητα των δρόμων και των πεζοδρομίων είναι μακράν καλύτερες της πρωτεύουσας σε σημείο που μπορούμε να πούμε πως η ζωή εκεί είναι πολύ πιό ανθρώπινη γιά ΑμεΑ *σε αυτόν τον τομέα πάντα*. Να αναφέρω τα παραδείγματα του Μεσολογγίου της Αλεξανδρούπολης, του Λουτρακίου του Ναυπλίου
Μπράβο στις τοπικές αρχές
Οι όμορφες ράμπες ομορφαίνουν και την πολη τους
Από sakis | Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2007 12:19 πμ
Ο σεβασμός των ανθρώπων που μειονεκτούν σωματικά , ψυχικά η πνευματικά νομίζω ότι είναι δείκτης πολιτισμού μιας κοινωνίας Σάκη αλλά δυστυχώς επειδή την εξουσία την ασκούν στη πλειοψηφία τους άνθρωποι που μοναδική επιδίωξη έχουν το πολιτικό συμφέρον και κατ΄επέκταση το ατομικό τους συμφέρον (ευνουχισμένοι από κοινωνική ευαισθησία) φροντίζουν γι΄αυτά που εντυπωσιάζουν , τραγουδιστές ξέκωλα και τέτοια.Δεν καταλαβαίνουν ότι όταν δημιουργούν καλύτερες συνθήκες για τους ανθρώπους με σωματικές μειονεξίες κάποια στιγμή και οι ίδιοι θα το εισπράξουν αφού και αυτοί θα γεράσουν , όπως και ότι φροντίζουν τα παιδιά τους που βγαίνουν με μεγαλύτερη ασφάλεια βόλτα με το καροτσάκι όταν είναι μικρά η τη γυναίκα τους όταν κυκλοφορεί με άνεση στα πεζοδρόμια με το καρότσι της λαϊκής.
Το άρθρο αυτό το έστειλα και στο δήμαρχο Υμηττού το Χρήστο Ζούπα και μάλιστα στη προσωπική του θυρίδα με την παρότρυνση να υποχρεώνει το υπεύθυνο μηχανικό του δήμου Υμηττού να κυκλοφορεί με το ένα πόδι και πατερίτσες η με αναπηρικό καροτσάκι γιατί η αναισθησία και αδιαφορία του σαν υπεύθυνου μηχανικού έχει όρια και όπως θα φαντάζεσαι με έγραψε στα @ρχιδι@ του ο γιατρός δήμαρχος μας Χρήστος Ζούπας. Σημείωσε ότι στο δημαρχείο η πρόσβαση είναι αδύνατη γιατί δεν υπάρχει ράμπα , η πόρτα εισόδου είναι σιδερένια και πολύ βαριά και το ασανσέρ για να ανέβεις στο 1ο όροφο που είναι όλες οι υπηρεσίες δεν έχει τις προδιαγραφές που επιβάλει ο νόμος για οποιονδήποτε ιδιώτη όταν κατασκευάζει μια οικοδομή ( να χωρά αμαξίδιο). Τίποτα δεν στοιχίζει να τα κάνουν σωστά όταν κατασκευάζεται ένα έργο αλλά αδιαφορούν , μας έχουν χεσμένους .
Αδιαφορούν φίλε Σάκη για τα συνταγματικά μας δικαιώματα και τις οδηγίες τις ΕΕ.
Ελπίζω και εύχομαι να μην βρεθούν στη δύσκολη θέση ενός αναπήρου γιατί τότε αν έχουν τσίπα θα πρέπει να κάνουν χαρακίρι.
Να είναι καλά
Από ΣΤΑΥΡΟΣ ΓΙΑΛΑΜΑΣ | Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2007 12:49 πμ
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας
Αφήστε σχόλιο