17 Νοέμβρη Πολυτεχνείο , 1973
Το 1973 ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα χρονιά για τον κόσμο.
Στην Ελλάδα εκείνη τη χρονιά γεννήθηκαν 137.423 άνθρωποι ενώ πέθαναν 77.385 , έγιναν 72.547 γάμοι και το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν ανήλθε στα 414.290 εκατ. δρχ. , το ψωμί στοίχιζε 6,2 δρχ. το κιλό, το μοσχαρίσιο κρέας 71,71 δρχ , το ελαιόλαδο 43 δρχ , η φέτα 44,80 δρχ το κιλό και το πετρέλαιο 3,35 δρχ το λίτρο. Τελειώνει εκείνη τη χρονιά ο πόλεμος του Βιετνάμ , το δολάριο κατρακυλούσε με μεγάλη ταχύτητα , ο Σπύρος Αγκνιου αντιπρόεδρος των ΗΠΑ παραιτείται γιατί θα δικαστεί για φοροδιαφυγή όχι σαν κάτι δικούς μας ... και ο πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον καταρρέει αργά αλλά σταθερά από το σκάνδαλο Γουοτεργκέητ παρά τα ανοίγματα προς τη ΚΙΝΑ - ΕΣΣΔ.
Στη Ταϊλάνδη γίνεται η πρώτη φοιτητική εξέγερση στην ιστορία της, ο Σαλβαδόρ Αλιέντε ανατρέπεται από τον Πινοσέτ , η χολέρα θερίζει τη Νάπολη της Ιταλίας που 25 άνθρωποι πεθαίνουν από φορείς οστρακοειδή που καλλιεργεί η μαφία ενώ ο πάπας συναντά τη Γκόλντα Μέιρ και το Δαλάι Λάμα ο δε Αθηναγόρας πουλάει τσαμπουκά στην εκκλησία της Ελλάδας για τον έλεγχο μητροπόλεων και στη Μέση Ανατολή γίνεται το έλα να δεις από την επίθεση των Αιγυπτίων και της Συρίας κατά του Ισραήλ. Στις 21 Φεβρουαρίου 3000 φοιτητές καταλαμβάνουν την νομική σχολή για να την εγκαταλείψουν ήσυχα την άλλη μέρα , μέρα που πεθαίνει η Κατίνα Παξινού ενώ μετά 3 μέρες στις 25 /2 μπροστά σε 200 ανθρώπους μέσα στη ¨νεράιδα της Αθήνας¨ ένας υπάνθρωπος σφάζει 3 ανθρώπους και τραυματίζει άλλους 7 για μια ¨παραγγελιά΄ . Η Ελένη Αυλωνίτου με προπονητή νομίζω το Γ. Μπία σαρώνει τα μετάλλια (5 χρυσά και ένα χάλκινο) στους βαλκανικούς κολύμβησης. Ο Καντιώτης διαμαρτύρεται για την ονοφαγία και αλογοφαγία ενώ ζητά να μπουν θυρωροί στις εκκλησίες για να μην μπαίνουν μέσα ¨τα ξεγυμνωμένα γύναια¨ και το ¨σεξουαλικό πυρ που ανάπτει ο γυμνισμός¨ ...
Ο Παπαδόπουλος διώχνει το Βασιλιά , αυτοαναγορεύεται σε πρόεδρο της δημοκρατίας και υπόσχεται δημοκρατία,για το λόγο αυτό αναθέτει το σχηματισμό κυβέρνησης στο Σπύρο Μαρκεζίνη. Στις 14 Νοεμβρίου 1500 άτομα κυρίως φοιτητές καταλαμβάνουν το Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο και η κίνηση αυτή προκαλεί λαϊκή εξέγερση που καταστέλλετε με την είσοδο ενός τανκ στο προαύλιο του ΕΜΠ. Η εξέγερση αυτή έγινε η αφορμή για να ανατραπεί ο Παπαδόπουλος και να καταλάβει την εξουσία ο αιμοδιψής ¨αόρατος δικτάτορας ¨ Δημήτριος Ιωαννίδης που διορίζει πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Φαίδωνα Γκιζίκη και πρωθυπουργό το Αδαμάντιο Ανδρουτσόπουλο που τους όρκισε ο τότε μητροπολίτης Ιωαννίνων Σεραφείμ υποχρεώνοντας σε παραίτηση στις 28/11 τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο. Το πολυτεχνείο όχι μόνο έγινε αφορμή για τον έλεγχο της εξουσίας από τον Ιωαννίδη που παρέδωσε τη Κύπρο στους Τούρκους αλλά δημιούργησε μια γενιά πολιτικών (πάνω στο καλοχτισμένο παραμύθι τάχα της ανατροπής της χούντας ξεχνώντας να πουν για την επόμενη μέρα) βολεμένων μέσα από τον κρατικό μηχανισμό και το πολιτικό σύστημα που στην πλειοψηφία τους αφού πέρασαν από το ΚΚΕ και το απόκομμα του τον Συνασπισμό κατάντησαν μαϊντανοί - διαμορφωτές της κοινής γνώμης στα τηλεοπτικά παράθυρα υπέρμαχοι της εθνικής υποτέλειας και υμνητές των εγκλημάτων του Μπους. Επίσης έγινε η αφορμή για να γελοιοποιείται στην επέτειό του χρόνια τώρα το κράτος από μικροομάδες αλητών που αντί να σπάσουν το κεφάλι αυτών που κατέχουν την εξουσία και με τους οποίους υποτίθεται ότι τα έχουν καταστρέφουν και βιαιοπραγούν σε ότι βρεθεί μπροστά τους. Εκείνη τη χρονιά γίνανε πολλά που σημάδεψαν το κόσμο αλλά εμείς ... θυμόμαστε συνήθως αυτά που η σπέκουλα συντηρεί . Να ευχηθώ καλές δουλειές στους υπαίθριους ψήστες πέριξ του πολυτεχνείου και της Αμερικάνικης πρεσβείας.
σχετικό: «Το Τέλος της Σιωπής» από τις Εκδόσεις Νέα Σύνορα - Α.Α. Λιβάνη
Φ ο β ά μ α ι τους ανθρώπους που εφτά χρόνια έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι και μια ωραία πρωία μεσούντος κάποιου Ιουλίου βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας "δώστε τη χούντα στο λαό".
Φ ο β ά μ α ι τους ανθρώπους που με καταλερωμένη τη φωλιά πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.
Φ ο β ά μ α ι τους ανθρώπους που σου κλείναν την πόρτα μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.
Φ ο β ά μ α ι τους ανθρώπους που γέμιζαν τις ταβέρνες και τα σπάζαν στα μπουζούκια κάθε βράδυ και τώρα τα ξανασπάζουν όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη και έχουν και "απόψεις".
Φ ο β ά μ α ι τους ανθρώπους που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν και τώρα σε λοιδορούν γιατί, λέει, δεν βαδίζεις ίσιο δρόμο.
Φ ο β ά μ α ι , φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.
Φέτος φοβήθηκα ακόμη περισσότερο.
Μανόλης Αναγνωστάκης
Νοέμβρης 1983
xaxaxaxa
Βρε Σταύρο....
Διάβαζα με πολύ σοβαρό ύφος την αφήγηση σου και μου πετάς την τελευταία φράση και "ξεράθηκα" στο γέλιο!!!!!
Πολύ καλό άρθρο και με το χαρακτηριστικό προσωπικό σου ύφος.
Την καλησπέρα μου
)
Από Ελένη ***** | Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2007 4:32 μμ
Διαφωνώ κάθετα με την υπεραπλούστευση του συμπεράσματος, κατά τα άλλα όμως, έχει μία πάρα πολύ καλή ιστορική αναφορά για την συγκεκριμένη χρονιά.
Από Χαρά | Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2007 11:41 πμ
Λατρεμένη μου Χαρούλα
Όλα κρίνονται από το αποτέλεσμα , οι Έλληνες έχουμε μάθει να ζούμε σε ένα κόσμο μυθικό που είτε μας τον έφτιαξαν άλλοι για να τον εκμεταλλευτούν είτε τον χτίσαμε μόνοι μας για να ξεπεράσουμε τα συμπλέγματά μας.
Η πραγματικότητα είναι ότι το πολυτεχνείο δεν έριξε τη Χούντα αλλά έφερε μια χειρότερη κατάσταση με τον Ιωαννίδη επί κεφαλής , όπως και παραμύθι είναι ότι οι έλληνες αντιστάθηκαν στην 7χρονη διαδρομή της , εκτός ελαχίστων στη συντριπτική τους πλειοψηφία αριστερών που υπέστησαν διώξεις (προληπτικά οι περισσότεροι) λόγω της κομματικής τους ιδεολογίας οι άλλοι δούλευαν και συμμορφώνονταν στους νόμους που ψήφιζε η χούντα, είναι ενδεικτικό ότι την επόμενη μέρα από την 21η Απριλίου κανένας δεν διαδήλωσε και αυτό γιατί ο κοσμάκης απηυδισμένος από τη διάλυση του κράτους και την ανασφάλεια περίμενε κάποιον λοχία , ΔΥΣΤΥΧΩΣ.
Για όσους έζησαν εκείνη την εποχή αυτό που γράφω είναι μια πραγματικότητα , οι νεότεροι αν ανατρέξουν στα δημοσιεύματα των εφημερίδων της εποχής πριν το 67 θα εκπλαγούν από τη κατάντια της πολιτικής κατάστασης τότε , γι΄ αυτό επικράτησε τόσο εύκολα η δικτατορία και κράτησε τόσα χρόνια με ανθρώπους που οι σπεκουλαδόροι θέλουν να εμφανίζουν γελοία ανθρωπάκια που ίσως κάποιοι και να ήταν , μάλιστα παρέδωσε μόνη της την εξουσία το 1974 στους πολιτικούς αν αυτό λέει κάτι.
Μια Ελλάδα γεμάτη ¨αντιστασιακούς¨ χωρίς αντίσταση ...
Δες μονάχα αυτούς που προβάλλονται σαν τέτοιοι πως ήταν και τι πρέσβευαν τότε και δες τους πως είναι και τι αξίες έχουν σήμερα ...
Από ΣΤΑΥΡΟΣ ΓΙΑΛΑΜΑΣ | Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2007 1:20 μμ
Tο καλύτερο Σταύρο μου το έγραψε το yellas.gr
¨Έτσι είναι στη ζωή, οι πολλοί φωνάζουν Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία και στους λίγους το σύνθημα αντηχεί στις ψυχές τους ως Mercedes, Γκόμενες, Υπουργεία . Πάντως μεταξύ μας, εκτός από το ψωμί, που κι αυτό δε φτάνει για όλους, η γενιά εκείνη παρότι πήρε τα πράγματα στα χέρια της, δεν κατάφερε και πολλά από τα υπόλοιπα.¨
http://www.yellas.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=447&Itemid=2
φιλάκια
Από Μαριαλένα | Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2007 2:24 μμ
Σταύρο η αναδρομή του 1973 μου άρεσε πάρα πολύ και αν ανατρέξεις στα links έχεις μιά πληρέστατη εικόνα. Προσωπικά μ έφερες πίσω και είπα κοίτα πως άλλαξε η εποχή δυστυχώς όπως τα περιγράφει η Μαριαλένα.
Ακριβώς έτσι εύκολα έγινε η χούντα ακριβώς έτσι εύκολα έπεσε Στάυρο. όλα τα άλλα είναι για κατανάλωση και για να δημιουργούμε σύμβολα και αγώνες που στην ουσία δεν έγιναν τουλάχιστον στο βαθμό που παρουσιάζονται.
Με την άδεια σου θα ανεβάσω το κείμενο στον Σταυραετό
όπως και την άποψη από το yellas.gr που προτείνει η Μαριαλενα
Από sakis | Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2007 4:39 μμ
Ανέβασε ότι θες Σάκη και παρ΄όλο αυτό το τζερτζελέ ήταν για μένα τα καλύτερα μου χρόνια αφού ήταν χρόνια που έβραζε το αίμα μέσα μου , νεαρός σπουδαστής τότε.γεμάτος όρεξη για ζωή και όταν κοιτάω προς τα πίσω τα αναζητώ .....
Από ΣΤΑΥΡΟΣ ΓΙΑΛΑΜΑΣ | Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2007 4:43 μμ
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας
Αφήστε σχόλιο